แก้ไขคำถาม สำหรับ User
คำถาม
รายละเอียด
เรื่องเคราะห์กรรมของครอบครัวผมก็คืออุบัติเหตุจากJeep Grand WJ ครับ เกิดเหตุเมื่อ 21/5/48 เวลา 21.40 น. ระหว่างด่านร้างแจ้งวัฒนะ มุ่งหน้า ด่านงามวงศ์วาน ภรรยาผมขับ(จอย)และลูก(กานพลูนั่งหน้า,การบูรนั่งหลัง) พบสิ่งกีดขวางบนเลนกลาง ทราบภายหลังว่าเป็นผ้าห่ม จอยขับรถไม่เร็วแน่นอนครับ พอคันหน้าหลบ ก็เจอแบบกระทันหัน รถเสียหลักชนผนังด้านซ้าย และ หมุนชนผนังด้านขวา แอร์แบ็กทำงานทั้ง 2 ลูก จอยเจ็บนิดหน่อย กานพลูแขนซ้ายท่อนบนหัก หัวปูดเท่าลูกมะนาว ฯลฯ การบูร หนักสุดครับ ขาซ้ายท่อนบนหัก หางตาซ้ายถูกกระแทกแรงมาก จนกระดูกเบ้าตาด้านในแตกหลายชิ้น ชิ้นนึงปักเส้นประสาทตาซ้าย มองไม่เห็นในทันที ฐานกระโหลกแตก เลือดออกปาก ออกจมูก สมองบวมอยู่ 3 วัน ผ่าตัดใต้ฐานสมองผ่านรูจมูกดึงเศษกระดูกออกจากเส้นประสาทได้ แต่ก็ไม่สามารถทำให้มองเห็นได้ครับ ผมวุ่นอยู่กับการดูแลลูกเมีย จนตั้งสติได้ ก็ไปติดต่อที่ BECL เพื่อดูว่าเกิดอุบัติเหตุอย่างไร ผมมีพยานเห็นผ้าห่มถูกเจ้าหน้าที่ทางด่วนเก็บไป คาดว่าคงมีกล้องบันทึกเอาไว้บ้าง ปรากฏว่าไม่มีกล้องใดเห็นเหตุการณ์เลย เพราะจุดนั้นไม่มีกล้องครับ BECL พยายามปฎิเสธเรื่องผ้าห่มว่า ไม่รู้ ไม่เห็น มีแต่เอกสารเตรียมเก็บเงินค่าทำทรัพย์สินของทางด่วนเสียหายเป็นปึก เกือบ 10 แผ่น ฝ่ายคดีของBECL พยายามไม่ให้ผมเห็นเอกสาร ผมบอกผมมีสิทธิ ปรากฏว่า ไม่มีการเอ่ยถึงผ้าห่มแม้แต่คำเดียว แต่ผมเห็นมีภาพผ้าห่มอยู่รูปนึง เป็นบันทึกของ กทพ.ถ่ายเอาไว้ พอผมเห็นก็ไม่ให้สำเนาผม อ้างว่า ต้องจ่ายเงินถึงเอาไปได้ พอผมจะยอมจ่ายก็บอก เคสนี้ไม่เก็บเงินเป็นการบรรเทาทุกข์ ผมเลยจะโทรเรียกทนายถึงจะยอมให้ ตัวผ้าห่มอยู่ไหนก็ไม่รู้ ไม่เห็น ผมต้องอ้างว่ามีพยาน จนสามารถตามไปถ่ายรูปที่ห้องเก็บของมาได้ เฮ้อ........ เดี๋ยววันหลังมาเล่าต่อครับ.......เครียดเลย [b]อ่านทั้งหมดได้ที่[/b] http://www.weekendhobby.com/offroad/jeep/question.asp?rting=1&id=11171