จาก ปากเกร็ดไดรเวอร์
เสาร์ที่ , 19/7/2551
เวลา : 19:55
IP: 58.64.112.145
อ่านแล้ว = 942 ครั้ง
แจ้งลบ
ส่งหาเพื่อน
|
คุณลุง เป็นหัวหน้าของพ่อและนับถือกันมาตั้งแต่ผมจำความได้ คุณลุงเล่าว่าสมัยหนุ่ม ๆ มีกลุ่มเพื่อนที่คบกันอย่างสนิทสนม 5-6 คนทั้งชายและหญิง คนหนึ่งชื่อประวิทย์ ซึ่งฐานะทางบ้านดีมาก เมื่อประวิทย์จบจากอัสสัมชัญบางรักแล้วก็ไปเรียนที่อังกฤษ ตอนนั้นก่อนสงครามโลก ราวปี 2479 ประวิทย์เป็นคนกลัวผีที่สุด จนเย็นวันหนึ่ง ต้นเดือน มี.ค.2484 บุญสุขซึ่ง เพื่อนอีกคนหนึ่งก็ได้รับ จม.ส่งต่อจากบ้านประวิทย์ ว่าเรียนจบแล้ว จะกลับเมืองไทยโดยทางเรือ ประมาณ สิ้นเดือน มี.ค.ก็จะถึงกรุงเทพฯ ใน จม. ประวิทย์นัดพบปะสังสรรค์กับเพื่อน ๆ ที่บางแสน ณ บังกะโลที่เคยนัดไปสังสรรค์กันก่อนไปเรียนนอก ในวันที่ 7 เม.ย. โดยประวิทย์ต้องการกลับมาพักที่บางกอกซัก 5-6 วันแล้วจึงไปบางแสน โดยประวิทย์นัดพบกับเพื่อน ๆ กันตอนเย็นที่บังกาโลที่บางแสนเลย
บ่ายแก่ ๆ วันที่ 7 เม.ย. 2484 บุญสุข คุณลุง สมคักดิ์ วาสนา และ มาลี ทั้ง 5 คนรอประวิทย์อยู่ที่บังกาโล บุญสุขบอกว่า ไอ้วิทย์มันกลัวผีแบบสุด ๆ พอมืดเรามาทำผีหลอกมันดีกว่า ทั้ง 5 คนก็ดำเนินการทำอุปกรณ์หลอกประวิทย์กันตลอดบ่าย พอตกค่ำ ประวิทย์เดินมาแต่ไกลตามริมหาดแล้วเลี้ยวเข้ามาที่บังกาโล พอถึงประตูก็เปิดออก แล้วเดินเข้าไป พอประวิทย์พ้นประตู สมศักดิ์ก็แอบดึงเชือกที่ซ่อนไว้ปิดประตูเสียงดัง ประวิทย์ตกใจหน้าถอดสี
ประวิทย์ค่อย ๆ จุดตะเกียงในห้อง เพราะสมัยนั้นที่บางแสนยังไม่มีไฟฟ้า แล้วนั่งที่โซฟากลางห้องหน้ากระจกเงา สายตาบ่งบอกว่ากำลังขวัญเสีย วาสนาซึ่งลงทุนแต่งตัวแบบแม่นาค มีเลือดที่ใบหน้าและตามเสื้อผ้าก็โผล่มาข้างหลังให้ประวิทย์มองเห็นในกระจกเงา
ประวิทย์ตกใจสุดขีด แหกปากร้องลั่นแล้ววิ่งไปที่ประตู ซึ่งนอกห้องนั้นมืดแล้ว บุญสุขและมาลีซึ่งแปลงร่างเป็นผียืนรอที่ด้านนอกประตู พอประวิทย์เปิดประตูออกไปพบ ที่นี้ความกลัวก็มากขึ้นเกินขีดจำกัด ถึงกับตาเหลือก ล้มลงช้อคและสิ้นใจตายทันที ทีนี้ทั้ง 5 คนอยู่ในอาการตกใจ รีบนำไปนอนที่โซฟาและรีบช่วยเหลือ แต่ก็สายเกินไปแล้ว ทั้ง 5 คนตกใจและเสียใจมากและคิดว่าต้องนำศพประวิทย์กลับบางกอกในวันรุ่งขึ้น ขณะที่กำลังปรึกษากัน กำนันก็เดินผ่านมาซึ่งแกจะดูแลความสงบตามหน้าที่เป็นปกติ
คุณลุงรีบจับร่างของประวิทย์ให้อยู่ในท่านอนหลับ แล้วสมศักดิ์ก็เปิดประตูรับกำนันเข้ามา กำนันสอบถามว่ามากันกี่คน สมศักดิ์ตอบว่า มีกัน 6 คนที่แหละครับ แล้วกำนันก็ลากลับ ตอนจะลงจากบังกาโลกำนันพึมพำว่าแล้วมันไปไหนคนนึง นับได้ 5 คนเอง แต่ก็เดินตรวจตราต่อไป ส่วนทั้ง 5 คนนำร่างประวิทย์ไปเก็บในห้องหนึ่งแล้วทั้ง 5 คน ก็มารวมกันนอนอีกห้องหนึ่ง ทุกคนต่างเสียใจที่เป็นต้นเหตุให้เพื่อนต้องตายลง
รุ่งเช้า ทั้ง 5 คนซึ่งแทบไม่ได้นอนมาทั้งคืน ได้ยินเสียงคนเคาะประตู จึงเปิดออกไปพบว่าผู้ที่มาหาคือ คุณแม่ของประวิทย์ คุณแม่ของประวิทย์ร้องไห้แล้วบอกว่า เธออ่าน จม. นัดของประวิทย์จึงรู้ว่าพวกเพื่อน ๆ มารอที่นี่ แต่ประวิทย์คงมาไม่ได้แล้ว เพราะประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์เสียชีวิตที่เชฟฟิลด์ ตั้งแต่กลางเดือน มี.ค. นี่ทางอังกฤษก็ส่งกระดูกกลับมาให้ แล้วเพิ่งถึงเมืองไทยเมื่อวานซืนเอง สมศักดิ์เดินหลบเข้าไปในห้องที่เก็บร่างประวิทย์เมื่อคืนนี้ ปรากฎว่าไม่พบอะไรทั้งสิ้น
|